SP2026
Iako formalno predstavlja drugi rang takmičenja u našoj zemlji, odmah iza elitnih Jedinstvenih liga, borba za trofeje donela je vrhunsku košarku, ali i jedan trend koji bi ozbiljno morao da upali lampice u domaćim košarkaškim okvirima. Glavne zvezde oba turnira i najkorisniji igrači bili su strani košarkaši iz beogradskog Reala, koji je dominirao u obe starosne kategorije.
Sistem takmičenja u Međuregionalnoj ligi funkcioniše tako što se nakon regularnog dela sezone pobednici četiri regionalne grupe plasiraju na završni fajnal-for.
U juniorskoj konkurenciji, karta za završnicu pripala je Železničaru iz Inđije, Realu iz Beograda, Ratnicima iz Niša i Napredak Junioru iz Kruševca. Real je u prvom polufinalu bio bolji od Železničara, dok je u drugom polufinalnom okršaju Napredak savladao niške Ratnike.
Veliko finale donelo je direktan okršaj Beograđana i Kruševljana, a nakon velike borbe šampionsku titulu odnela je ekipa Reala. Priznanje za najkorisnijeg igrača juniorskog turnira zasluženo je otišlo u ruke Kristijana Nsudea, koji je pravio ogromnu razliku na terenu i turnir završio sa 19,5 poena i 11 skokova u proseku.
Preslikan scenario videli smo i u kadetskoj konkurenciji, gde su se na završni turnir plasirali Real Beograd, Sloga iz Kraljeva, Konstantin iz Niša i Dunav iz Starih Banovaca. Beogradski Real je u polufinalu nadigrao Slogu, dok je Konstantin slavio protiv Dunava.
U borbi za trofej, Real je još jednom pokazao klasu, savladao Nišlije i tako zaokružio veliki uspeh za svoj klub. Baš kao i kod starijih kolega, titulu MVP-ja u kadetskom uzrastu odneo je stranac u dresu Reala, talentovani Prejs Čidžoke sa 18 poena i 12,5 skokova u proseku.
Ono što najviše upada u oči nakon sumiranja utisaka jeste način na koji su Nsude i Čidžoke stigli do prestižnih priznanja. Pomenuti košarkaši su u svojim uzrastima apsolutno atletski dominirali u odnosu na srpske igrače. Fizička superiornost, skočnost, snaga i brzina delovali su nedostižno za domaće vršnjake iz Inđije, Niša, Kruševca i Kraljeva.
Ovakav epilog u drugom po jačini rangu takmičenja u Srbiji donosi i jasan zaključak. Sve ovo je još jedan dokaz da sa našim talentima mora i može mnogo bolje da se radi.
Ako želimo da zadržimo status "zemlje košarke", fokus u radu sa mlađim kategorijama hitno mora da se podigne na viši nivo, naročito na polju fizikalija, gde očigledno postoji ozbiljan zaostatak.
Komentari
Ostavite komentar